Toen ik zag dat Jenny Lane weer met een nieuwe theatertour door het land zou gaan, moest ik gelijk even terug denken aan een zeer geslaagd avondje in 2010. Jenny tourde door het land met haar 1e eigen clubtour 'Monsters on Tour' en ook toen heb ik haar al met een bezoekje vereerd in een kleinere zaal van de Paradiso. Een hele leuke avond met een hele leuke, energieke en gekke Jenny. Haar nieuwe cd 'Life is like a choxx of bogglets' waamee ze een iets andere muziekale weg inslaat, had ik toen bij het aanschaffen van het kaartje nog helemaal niet gehoord. Maar op basis van haar 1e cd en haar optreden in Paradiso, wist ik al dat ik geen spijt ging krijgen van beslissing. Ik had op de blog, http://www.howartareyou.blogspot.com/, al een cd recensie van een vriend gelezen, maar de enige keer dat ik haar cd hoorde was bij het opbouwen van een supriseparty van een goede vriend. Klonk weer errug lekker en kon niet wachten op de 5e van november!
Voor het concert eerst gezellig uiteten geweest met een aantal vrienden bij Blauw, zeker een aanrader voor liefhebbers van Indisch eten, op de Springweg. Met een zeer gevulde buik, pppfffff , kwam we rond de klok van 20:45 bij de Helling aan. Bij binnenkomst hoorde ik nog net het voorprogramma het publiek en haar band bedanken en iedereen een fijne avond bij Jenny Lane wensen. Ik had van te voren niet gechecked wie er in het voorprogramma stond en na het even nagevraagd te hebben, kwam ik er achter dat het Jelske Wilmer was. Nog nooit van gehoord en heb haar naderhand toch nog even op u tube gechecked en wat ik daar hoorde vond ik op zich wel lekker klinken. Maar vanavond was ik een keertje niet alleen.We waren uiteindelijk met een mannetje en vrouwtje of 9 en een aantal hadden haar wel gehoord. En die vonden haar ook wel jaaa.... uuuuhhh leuk, maar een beetje tetterend.. Ja kan het wel een beetje begrijpen, maar ga toch haar 1e cdtje Breeze maar ff checken. Toen we de zaal inliepen, ging het voorprogramma net van het podium en dit was voor mij even een mooi moment om te kijken in wat voor gezelschap ik vanaaf verkeerde. Het was vanaaf niet helemaal uitverkocht en mij verbaasde dat eigenlijk wel. Het was weer een gevarieerd publiek, maar wel met meer dames dan heren en een redelijk groot leeftijdsverschil. En doordat het vanaaf niet helemaal uitverkocht was, had iedereen net ff wat meer ruimte. En dat vond mijn vriend, die nu ook het hele optreden in de zaal kon bekijken ook wel, want het werd lang niet zo warm als bij een uitverkochte Helling!! Ondertussen zijn gordijnen voor het podium gesloten en is het wachten op wat komen gaat.
Na niet al te lang gewacht te hebben, werden de gordijnen rond de klok van 21:15 weer geopend. De 4 koppige band heeft hun plaats ingenomen en beginnen een computerspel achtig muziekje te produceren, lekker aanstekelijk deuntje. En onder begeleiding van dit aanstekelijke deuntje zie ik ineens wat door de lucht vliegen. Het blijken snoepjes te zijn en Jenny Lane heeft niet voor de gebruikelijk manier gekozen om het podium te betreden maar geheel op z’n Jenny’s zit ze bij iemand op z’n nek en wordt ze dwars door het publiek naar het podium gebracht. Met in haar ene hand een dienblad vol met snoep en met de andere strooit ze de snoepjes door de zaal! Een heerlijk onverwachts begin wat er zeker voor zorgt dat de sfeer er gelijk lekker inzit!! Bij het podium aangekomen beginnen ze gelijk aan t 1e nummer van de aaf en het publiek begint al lekker te swingen. Na het spelen van het nummer Special Delivery, wat met een goed applaus ontvangen wordt, is het voor Jenny tijd om het publiek welkom te heten en het een en ander te vertellen over haar oude cd, Monsters, en vooral ook over nieuwe, Life is like a choxx of Bogglets. Over hoeveel moeite het heeft gekost om tot de nieuwe cd gekomen te zijn, er maanden zijn doorgebracht in de batcave en haar met vele gespleten haarpunten tot gevolg. De avond zal bestaan uit nummers van haar nieuwe cd, maar ook nummers van haar oude. Daar ben ik zelf wel blij mee, want daar stonden toch ook een paar lekkere nummers op!! Wat ik van te voren ook nog niet wist, maar wat Jenny ook even vertelde was dat dit haar laatste optreden van de clubtour is! Grappig, vorige week bij Krystl was het haar eerste optreden van haar clubtour en nu sta ik Bij Jenny Lanes laatste.
Na haar gezellige babbel is het weer tijd voor muziek en bij het volgende nummer, Love Yourself, wordt al gelijk het publiek erbij betrokken. Op zulk soort momenten is het eigenlijk niet eens zo storend dat het niet helemaal uitverkocht is. De mensen die er nu zijn, zijn ook echt voor Jenny gekomen. Op een of andere manier heb je bij uitverkochte concerten toch ook vaak dat er deel van het publiek gekomen is, omdat de artiest gehyped is oid. Maar vandaag doet het publiek dus lekker mee en dit draagt zeker mee aan de sfeer en dit is ook niet de enige keer dat het publiek mee mag doen met de show. Na dit nummer is het moment daar om enkele nummers van haar oude cd te spelen en ook deze nummers worden met groot enthousiasme door het publiek ontvangen. Erg leuk om te zien hoe Jenny tijdens die nummers nog steeds zo energiek en prettig gestoord over het podium heen dartelt, net als bij de 1e keer dat ik haar zag. In dat opzicht is ze gelukkig geen steek verandert en dit hoort ook gewoon bij haar en geeft het hele optreden hiermee ook wel een eigen identiteit! Na o.a. Start a Fire, say say say en nog een aantal nummers vind Jenny ineens een zak chocola naast haar microfoon. “He dat is toevallig, een zak chocola’ En ze begint t een en ander uit te delen en tijdens het uitdelen begint ze aan de inleiding van het volgende nummer, Firework, cover van Katy Perry Tijdens de uitleg word het licht langzaam gedimd en komt Jenny in een spotlightje te staan. En tjeetje wat is dit een mooie versie, adembenemend en zeker kippenvelwaardig; Voor mij tenminste.. en als ik om me heen kijk zie ik wel verschillende andere mensen naar hun arm kijken, dus ben vast de enige niet!! Oi oi oi wat een heerlijke vertolking van iemands ander nummer!!!
Ondertussen is een verliefd stelletje pal voor onze neus komen staan en ja die zijn toch net ff te klef… Meer oog en tong voor elkaar, soo get a room! Op het podium is het de beurt voor de verschillende bandleden om hun solokunsten te vertonen en de jonge bandleden van Jenny blijken allemaal goed hun mannetje te staan!! Een voor een mogen ze hun kunsten laten zien. Eerst de drummer, die hem echt rockte!! Het publiek wordt lichtelijk gek, wat een solo! Maar ook de andere bandleden blijven niet achter en brengen de hoofden op hol van het publiek. Tijdens dit eerste rondje solo’s blijkt al hoe blij Jenny is met haar band en ze geniet zichtbaar van elke solo door heerlijk haar eigen ding te doen op het podium. Lekker swingen en expressief het ritme volgen met haar armen! Na wederom de stemming gepeild te hebben is het tijd voor iets wat ze nog niet eerder tijdens haar tour gedaan. Omdat het haar laatste optreden van haar tour is, gaat ze iets doen wat ze normaal alleen maar in de kleedkamer doet. Onderbegeleiding van leerlingen van Shirma Rouse, 2 dames en een heer, brengt ze a capella een nummer ten gehore! Geslaagde afwisseling tijdens een toch al erg vet concert!
Ondertussen is een verliefd stelletje pal voor onze neus komen staan en ja die zijn toch net ff te klef… Meer oog en tong voor elkaar, soo get a room! Op het podium is het de beurt voor de verschillende bandleden om hun solokunsten te vertonen en de jonge bandleden van Jenny blijken allemaal goed hun mannetje te staan!! Een voor een mogen ze hun kunsten laten zien. Eerst de drummer, die hem echt rockte!! Het publiek wordt lichtelijk gek, wat een solo! Maar ook de andere bandleden blijven niet achter en brengen de hoofden op hol van het publiek. Tijdens dit eerste rondje solo’s blijkt al hoe blij Jenny is met haar band en ze geniet zichtbaar van elke solo door heerlijk haar eigen ding te doen op het podium. Lekker swingen en expressief het ritme volgen met haar armen! Na wederom de stemming gepeild te hebben is het tijd voor iets wat ze nog niet eerder tijdens haar tour gedaan. Omdat het haar laatste optreden van haar tour is, gaat ze iets doen wat ze normaal alleen maar in de kleedkamer doet. Onderbegeleiding van leerlingen van Shirma Rouse, 2 dames en een heer, brengt ze a capella een nummer ten gehore! Geslaagde afwisseling tijdens een toch al erg vet concert!
De avond gaat gestaag voorbij en langzaam aan gaan we richting het einde van de show. Jenny heeft inmiddels een zonnebril, met haar naam erop, uit het publiek gekregen en met die bril op is het tijd om de band nu echt voor te stellen! Ze hebben stuk voor stuk al een welverdiende solo gekregen, maar ook nu krijgen ze de kans om individueel nog een applaus in ontvangst te nemen en nog een lekker potje te jammen. Hier valt zeker bij op hoeveel respect Jenny voor haar band heeft, want ze geeft elk bandlid een ruime introductie en tijdens iedereen z’n moment, neemt ze ook echt even een stap terug. Elk bandlid staat echt zelf even in het middelpunt van de belangstelling en ze genieten er stuk voor stuk van!! Laten we maar hopen dat de band Jenny nog lang blijft vergezellen, want ze zijn zeer goed op elkaar ingespeeld!!! Maar ook ene Rick uit het publiek krijgt een applausje en ze wil ook zeker even stilstaan bij het Han! Dat is de fotograaf die al 27 x bij haar optredens is geweest om foto’s te maken!!
Nadat nog 1 keer het publiek door Jenny bij het optreden was betrokken, volgde er een memorabele toegift. Na eerst nog een nummer van haar 1e cd gedaan te hebben, waarbij Jenny toentertijd het hele nummer op de plaats rennend ter gehore bracht. En ze daarna ook nog even laat zien over rap talenten te beschikken, komt voor mij persoonlijk toch wel het mooiste moment van de avond. Jenny gaat haar nieuwe single, For love, laten horen. En tijdens het introduceren hoor ik om mij heen alweer wat mensen ssstttt roepen. Dat heb ik de laatste concertjes al vaker gehoord en het lijkt ook elke keer te werken. Maar eerlijk gezegd denk ik wel dat de mensen die niet stil waren wel stil gingen worden van wat ze nu gaan horen. Want terwijl iedereen naar de prachtige stem van Jenny staat te luisteren, wordt ze ineens bijgestaan door de leerlingen van het Shirma Rouse!! Niet vanaf het podium, maar vanuit het publiek!! Dit zorgde voor een nog groter kippenvelmoment dan dat het al was!! Vanuit het niets, geheel onverwachts, koorgezang vanuit het publiek; Magisch moment, geen andere woorden van, Sprakeloos eigenlijk!! En wederom zie ik om mij alleen maar mensen totaal gegrepen door het moment naar het podium staren. En het moet wel dat daar nog meer mensen met kippenvel hebben gestaan. Ik denk dat we allemaal blij mogen zijn dat Jenny een aantal jaar geleden besloten heeft om een solo carriere te beginnen. Het niet te laten bij achtergrondzangeres van Anouk en nummers voor andere te schrijven, want wat een show heeft ze weer neergezet! Als ik ooit weer de kans krijg om haar te zien, twijfel ik geen moment! Een gegarandeerd geslaagde avond!! En ik denk dat het meisje dat niet helemaal 100% is dat ook zeker vond; Zichtbaar genietend heeft ze als een volleerd drummer alle nummers mee gedrumd!!
Next stop - Seasick Steve
Geen opmerkingen:
Een reactie posten