In een pauze op mijn werk even snel FB checkend, valt mijn oog op het Songbird-festival. Een nieuw festival in Rotterdam, mede georganiseerd door 3FM. Het is een festval waar uitsluitend Singer-Songwriters optreden en er staan een aantal artiesten die ik in de toekomst zeker nog wil gaan bezoeken. Opkomende talenten als Chagall, Rachel Louise en een Michael Kiwanuka, maar ook iets meer gevestigde namen als Maria Mena, als publiekstrekker, Racoon en Tim Knol. Er komen ook een aantal artiesten van waar ik hun concertjes aan mij voorbij heb laten gaan, zoals Jon Allen en Lior. Songbird lijkt me een uitgelegen kans om weer een aantal artiesten te checken en van mijn concertlijstje af te kunnen strepen. Het was lange tijd nog geen zekerheidje of ik er heen zou gaan. Een concertje in mijn uppie bezoeken is niet zo'n ramp, maar een heel festivalletje is toch een ander verhaal. Na lang twijfelen dacht ik "Fuck it" ga ik toch maar alleen, maar een dag later besloten een vriend en zijn vriendin om ook te gaan. Relaxed, hoef ik toch niet alleen te gaan. En enkele dagen voordat Songbird gaat plaatsvinden, zijn alle kaartjes ook nog eens verkocht! En gezien de hele line-up, kan ik dat best begrijpen!
Locatie de Doelen Rotterdam:
Na eerst met de auto naar Gouda te zijn gegaan en van daar met de trein naar Rotjeknor gereisd te hebben,komen we rond de klok van 16:45 aan bij De Doelen in Rotterdam. Gelukkig geen rij voor de deur en ruim op tijd voor het 1e optreden wat ik graag wil zien, Michael Kiwanuka. Gelijk naar binnenkomst valt op hoe groot en vooral hoe mooi deze locatie is. De Doelen is een stijlvol concert- congresgebouw, dat in 2009 nog gerenoveerd is. Het festival heeft 5 zalen waar er optredens worden verzorgd en deze zijn verdeeld over 2 etages. De grote zaal, bevind zich in het midden van het pand en alle andere zalen, foodcorner enzovoorts bevinden zich om dit middelpunt van de zaal. Bij binnenkomst komt ook gelijk de geur van eten ons tegemoet. Lekkah, want we hebben best al wat trek.. t loopt dan ook al tegen vijf uur. Het festival begon overigens om 16:00 en het laatste optreden eindigt om 22:10. Na eerst onze jas kostenloos, altijd fijn, ingeleverd te hebben bij de garderobe gaan we maar even muntjes halen. 1 muntje 2,5 euries, redelijk normale prijs. Wat wel goed geregeld is, is dat je alle muntjes die je niet gebruikt, gewoon weer kan inleveren en je geld terug krijgt. Even een snel een, voortreffelijk, surinaams broodje kip gehaald te hebben, begint onze zoektocht naar de zaal Arcadis waar Michael Kiwanuka op zal treden. We hebben nog geen plattegrondje van de Doelen bemachtigd en zonder plattegrond is het nog best lastig om de zaal te vinden. Vanuit Songbird zijn er wel bordjes opgehangen, maar als je de borden van de Doelen zelf volgt, stuit je soms wel op rare en verwarrende situaties. Onderaan de trap wordt je naar boven gestuurd om vervolgens boven weer naar beneden gestuurd te worden.. Strange.. miss lag het aan ons. 1 Ding is zeker.. als hier een vet Housefeessie wordt georganiseerd, zal het publiek waarschijnlijk letterlijk en figuurlijk de weg kwijt raken haha Na eerst nog even een drankje gescoord te hebben, zijn we toch nog in de Arcadis beland voordat Michael Kiwanuka begint.
Michael Kiwanuka - 17:10
In de sfeervolle zaal aangekomen is deze toch al wel redelijk gevuld. Op mijn zoektocht en na het publiek bij Michael te kijken, kan ik wel concluderen dat het publiek vanaaf over het algemeen uit 20 tot 45 jarige bestaat. Het lekkere van een festival is dat de artiesten aan tijden gebonden zijn en omstreeks 17:10 begint het concertje dan ook op tijd. Michael Kiwanuka betreedt samen met 1 bandlid het podium en ze bespelen allebei een gitaar. De 23 jarige Britse singer-soulwriter heeft op The Great Wide Open het publiek al zeer aangenaam verrast en na al enige Youtube filmpjes bekeken te hebben ben ik hoopvol. En gelijk vanaf de 1e woorden die uit zijn mond komen ben ik overtuigd. Een heerlijke warme soulvolle stem en zijn muziek doet ook wel een beetje aan de oude soul denken!! Het eerste nummer achter de rug laat het publiek ook zijn waardering blijken. Er klinkt een goed applaus en de zaal is ook redelijk volgelopen, maar drukker als 3 kwart vol wordt het niet. Maar dat dat niet bij elk optreden zo is, komen we al vrij snel achter. Tegelijkertijd is in de grote zaal Pete Murray bezig en na nog een paar lekkere soulvolle nummers van Michael besluiten we om nog een stukje Pete te gaan bekijken. Bij een van de ingangen van de grote zaal aangekomen, wordt ons een halt geroepen. De zaal is vol! En we komen er niet meer in! Zo! Dat is mooi balen! Ietwat verbauwereerd en geirriteerd gaan we maar weer terug naar Michael en die is gewoon doorgegaan met wat hij is begonnen. Alle nummers worden door het aanwezige publiek goed ontvangen en er hangt een prettig ontspannen sfeertje. Michael heeft al een EP uitgebracht en het is dan ook met smart wachten op zijn cd. Zeker eentje om in de gaten te houden mensen!!
Als het 1e optreden op zijn einde loopt, gaan we op zoek naar de Eduard Flipse zaal voor Chagall, 1 van de artiesten waarvoor ik gekomen ben! En opnieuw blijkt weer dat de zaal niet zo 1 2 3 gevonden is!! Nee zonder plattegrondje is het allemaal niet makkelijk te vinden. Op een tafeltje zie ik gelukkig een plattegrondje liggen en we wagen een nieuwe poging. Eindelijk bij de Eduard Flipse aangekomen, sluiten we aan in een lange rij!! Nee toch!! Het gaat me toch niet gebeuren dat ik Chagall moet gaan missen! Helaas is dit wel het geval en ik baal echt als een stekker!! Even vind ik het Songbird Festival, ondanks de goede 1e indruk, niet zo leuk. Elk nadeel heeft zijn voordeel, zal ik maar zeggen, en over een minuutje of 10 begint in de Willem Burger zaal Jon Allen. Ook 1 van de artiesten waarvoor ik gekomen ben, maar ik had ze liever allebei gezien. Na eerst, ondanks de plattegrond, toch weer verdwaald te zijn, komen we uiteindelijk bij de Willem Burger zaal terecht. Dit is echt geen locatie om een Housefeessie te geven, want al gewoon nuchter raaktte we het spoor al een beetje bijster. Maar goed: we waren, weliswaar via een omweggetje, in de juiste zaal en nog belangrijker op tijd!!
Jon Allen - 18:10
Jon Allen was geen vreemde meer toen ik hem op de line-up van Songbird zag staan. Een jaar nadat hij zijn debuutcd "Death Man's Suit" uitgebracht had, zag ik hem al op diverse concertagenda's voorbij komen. Kan me nog goed herinneren dat het nummer "Death Man's Suit" bij de concertjes vermeld stond en dat nummer klonk wel errug lekker. Na zijn cd geluisterd te hebben, concludeerde dat ik eigenlijk dat nummer het enige echte leuker nummer van de cd vond. In 2011 zag ik hem weer op concertagenda's verschijnen en het bleek dat er een vervolg cd uitgekomen was, "Sweet Defeat". Deze cd uiteraard ook even gechecked en vond het al iets beter klinken als zijn 1e, maar toch nog niet overtuigend genoeg om een kaartje voor zijn concert te kopen. Mooi dus dat hij op Songbird staat,kan ik hem mooi ff meepakken. In de zaal aangekomen is het al best wel druk. Eerlijkheid dient te zeggen dat er op het moment van beginnen alleen Chagall al bezig is. En die was al vol... of uitverkocht ;) Het duurt dan ook niet heel lang voordat ook hier de deuren gesloten worden en er niemand meer inkomt! Na een kleine introductie door iemand van de organisatie, die o.a. vermelde dat dit zijn laatste show van dit jaar is, betreedt Jon samen met een gitarist het podium. Na het goed ontvangen openingsnummer komen ook de overige 3 bandleden van de band Jon vergezellen. O.a. "Down to the River" en "In your Light, wat allebei uitgebrachte singles waren, worden ten gehore gebracht. Van zijn nieuwste cd werd o.a. "Joanna" gespeeld. Maar ik word pas echt blij als hij "Death Man's Suit" doet, want dat vind ik met afstand het beste nummer van hem! Ik moet wel eerlijk bekennen dat ik zijn nummers live op een of andere manier toch beter vind klinken dan zijn cd's. Hij heeft dan ook wel een beetje schor en hees stemgeluid, maar dat rauwe karakteristieke geluid is wel errug lekker om te horen! De muziek die hij maakt kan je wel een beetje scharen onder de catergorie: Folk, beetje rocky maar af en toe ook wel een klein country invloedje vind ik persoonlijk. Ook de sfeer bij dit optreden is goed, alleen wel jammer dat t vroegtijdig toch een beetje leegloopt, omdat er ook andere artiesten op het punt van beginnen staan. Ja! Kan wel concluderen dat ik zeer aangenaam verrast was door zijn performance.
Na Jon Allen, iets na de klok van zevenen, is het wel een mooie tijd om even iets te gaan eten. Er is op dat moment toch niet echt iets bezig, waar we persee heen willen. Bij de Foodcorner aangekomen, doen we een schokkende ontdekking!! Er zijn alleen nog maar broodjes Unox worst en bordjes Oosterse Kipsate verkrijgbaar!! De rest is al op!! Als we dan maar besluiten om aan te sluiten in de kortste rij, de Kipsate, blijkt deze ook op te zijn!! Mooi balen dus, maar gelukkig hadden we al een Surinaams broodje op bij binnenkomst, anders wordt het wel heel erg honger lijden! Er is extra eten onderweg, maar we stillen onze ergste trek maar even met een Twix. Ja je moet wat he ;) Ook dit is, na het gemiste optreden van Chagall, wel even een nieuwe teleurstelling!! Laten we maar hopen dat ze hier een wijze les uittrekken voor de volgende keer!! Als de 2 mensen met wie ik ben even gaan roken, en ik geen zin in de kou heb, besluit ik om even Jullian Perretta te checken.
Jullian Perretta - 19:10
Had Jullian Perretta wel een keer voorbij zien komen op FB, maar eigenlijk nog nooit iets van gehoord of gezien. Helemaal "blind" naar zijn optreden en laat het dan ook maar gewoon over mij heen komen. Jullian Perretta is een 22 jarige Engelse singer-songwriter en heeft al wat gastoptredens bij andere artiesten verzorgd, waaronder bij Mark Ronson en Beyonce. In 2010 is zijn 1e cd, "Stitch me up" uitgekomen en ik ben benieuwd of ik na vandaag de moeite ga nemen om zijn cdtje te checken. Precies op de aangegeven tijd verschijnen Julian en zijn 4 bandleden het podium en ben benieuwd naar de 1e klanken. En die die klinken eigenlijk wel goed. Julian zijn muziek is net ff iets swingender dan de eerdere optredens van vandaag en dat is wel even een lekkere afwisseling. Het 1e nummer wordt met een redelijk applaus ontvangen van de wederom ongeveer 3 kwart gevulde zaal. Ik vind het eigenlijk wel jammer dat ik na een nummertje of 2 weg moet, want de volgende artiest die op het program stond,moest ik echt zien!! De paar nummers die ik heb gehoord hebben mij wel overtuigd en ga zijn cdtje zeker wel even checken. Zijn debuutalbum was volgens Perez Hilton "The male pop album of the year" Ben benieuwd, zeker na vanaaf!
Het volgende optreden is namelijk Rachel Louise en dat is een van de singer-songwriters waarvoor ik gekomen ben! Ik ben zeker niet van plan om die net als Chagall te gaan missen! Onderweg naar Rachel lopen we langs het Live3FM Stage en daar staat op het punt om Maria Mena een nummer te spelen. Omdat Maria Mena de afsluiter van de dag is en ik ook naar haar concertje in de Paradiso ga, gaan we maar alvast in de rij staan voor Rachel. We zijn een ruime 25 minuten te vroeg denk ik en we sluiten best voor in de rij aan. Beter! We gaan dit iig niet missen!!
Rachel Louise - 20:00
5 Voor 8 gaan de deuren open en de zaal inlopend zijn wij even blij dat we op tijd in de rij zijn gaan staan. De Eduard Flipse zaal is namelijk een klein knus concertzaaltje met alleen maar zitplaatsen! We zitten precies in het midden op de 2e rij, helemaal goed! Heel toevallig zit mijn excollegaatje, aan wie ik en jullie ;) mijn blog te danken hebben, precies achter mij. Ik had Rachel al een keer bij de DWDD draait door gezien en dit "3FM Serious Talent" heeft zeker het een en ander in haar mars! Na een kleine introductie en alvast lovende woorden neemt Rachel, onder luid applaus, slechts op enkele meters van ons vandaan plaats achter de piano. Zichzelf begeleidend op de piano begint ze met het nummer "At the disco" en het 1e wat er gebeurt was dat ik kippenvel krijg!! Wat kan zij zingen en wat klinkt het goed. Een welverdiend en zeer luid applaus klinkt er dan ook aan het einde van het nummer. Tussen de nummers door kletst Rachel er ook lekker op los en ze introduceert nog 2 jongens. Haar broer Colin Lee, die haar op een enkele drum gaat begeleiden en op gitaar Rolf. Na een kleine introductie van het volgende nummer beginnen ze aan het volgende nummer "Living in Holland". Na het swingende "Hardcore" brengt Rachel een nieuw nummer, "Take your place" ten gehore en het zijn stuk voor stuk goede nummers!! Bij het volgende nummer is Rachel er even bij gaan staan en na "Offcourse you're blond" is het helaas alweer tijd voor laatste nummer. Er wordt afscheid genomen van Colin Lee en Rolf, want het laatste nummer doet Rachel weer alleen. De wijze waarop haar broer met zijn drum zat te "spelen" was zeker mooi om te zien. Heel ontspannen en met gesloten ogen zat hij chillend op het podium. Het laatste nummer is "Not with me" en ik krijg ik, net als bij de andere nummers van vanaaf, wel weer een beetje kippenvel. Omdat er tijdens het welverdiende applaus bijna geen gefluit klinkt, heb ik zelf maar even de vingers in mijn mond gestoken. Er heerste echt een hele lekker sfeertje tijdens het optreden en dat kwam ook zeker door opzet in de zaal. Doordat iedereen echt kort op het optreden zat, gaf dat een intiem en huiselijk gevoel. Rachel brengt de nummers met een een heerlijk en prettig stemgeluid en leeft zich ook in bij de nummers die zingt. Vind haar persoonlijk wel wat van Laura Jansen weg hebben, maar die heb ik ook wel eens 2 keer in een week bezocht! Erg blij dat ik haar gezien heb en kan niet wachten tot haar cd uitkomt! En dat vonden de mensen met wie ik was ook, want die hebben gelijk haar eptje aangeschaft. Laat het maar snel 2012 worden en ik hoop dat er bij een debuutcdtje ook een tourtje langs een aantal poppodia hoort! Voor de mensen die haar echt nog niet kennen: Rachel Louise mag je niet missen!!
Terugkijkend op het Songbird Festival overheerst er eigenlijk wel een heel goed gevoel. Ondanks de gemiste optredens van Chagall en Pete Murray en het missen van het avondeten, heeft de rest van het festival mij zeker wel overtuigd! Bij een festival dat voor het eerst gehouden wordt, is het altijd een beetje zoeken met de sfeer, maar het was over het algemeen een goed festival! De Line Up was goed, met bekende artiesten en genoeg opkomend talent! Met De Doelen hebben ze dan ook een mooie locatie uitgezocht met mooie verschillende en sfeervolle zalen. Hoewel het uitverkocht was, leek dat door de grote en ruime opzet van het festival niet altijd zo. Tijdens de introductie van Maria Mena werd er al gemeld dat het Songbird Festival volgend jaar een 2e editie zal gaan krijgen!! Ik ga iig dan zeker weer van de partij zijn!
Het laatste optreden van de dag iss Maria Mena, maar omdat die donderdag 24 november weer met een bezoekje ga vereren, moeten jullie nog even geduld hebben. Dus ik eindig met:
Next stop - Maria Mena
Geen opmerkingen:
Een reactie posten