Donderdag 27-10-2011 Tivoli de Helling; Krystl

Ik zag Krystl voor het eerst op Facebook voorbij komen. Ik luister zelf eigenlijk nooit radio en heb zo mijn eigen maniertjes om nieuwe muziek en talentjes te ontdekken. Een van die manieren is dus Facebook, lang leve de social network sites! Het was uiteraard Golden Days en tijdens het luisteren kwam het liedje me wel bekend voor. Kwam er later achter dat het voor de Martino - commercial gebruikt was. Toen ik Krystl op de agenda van de Tivoli zag verschijnen, heb ik vrijwel gelijk een kaartje gekocht. Eigenlijk op basis van dat ene liedje dat ik op Facebook voorbij zag komen. Als ik iets lekker vind klinken en ik zie het op een agenda voorbij komen, twijfel ik vaak geen moment. Gewoon kopen en meestal komt het wel goed. Ben benieuwd of het deze keer ook zo is. Terwijl ik 's middag nog even de Tivoli site raadpleeg om ff te checken wat het voorprogram is, lees ik het volgende 'Het wordt een dansbaar concert, maar ook met een concert met verhalen en intiemere momenten erin'. Nou dat beloofd wat! Eens kijken of ze dat waar gaat maken.


Het uitverkochte concert is dit keer in Tivoli de Helling. Klein en knus zaaltje, maar als het uitverkocht is, is de tent echt uitverkocht!! Dan staat de zaal vol tot aan de klapdeuren! Na binnenkomst en kort in de rij te hebben gestaan voor mijn jas ga ik een drankje scoren. Toen ik aankwam rijden zag ik eigenlijk alleen maar jonge meisjes en ergens had ik dat van te voren ook wel gedacht. Maar naast mij aan de bar staan 2 vrouwen van ongeveer 35 te discuseren wat ze zullen drinken. Thee of koffie.... uuhhh Doe maar koffie hoor ik een van de vrouwen zeggen, anders blijf ik misschien niet wakker!! Denk niet dat je in slaap valt vanaaf, dacht ik bij mezelf. Eenmaal in de zaal aangekomen, blijkt dat 35 hier tog wel het plafond is kwa leeftijd. Een concertje waar een keer geen ouderen voor je neus gaan staan, dacht ik bij mezelf ;) Ook hier neem ik mijn vaste plekkie in. Bij de Helling is het wel een strategies plekkie. Dicht bij de klapdeuren, want de bar in de hal is altijd een stuk rustiger. Maar ook omdat het in een uitverkochte Helling ook nog wel pittig warm kan worden. Ik heb er zelf nooit zo'n last van, maar een van mijn maatjes wil nog wel eens op de gang zitten als hij t te warm krijgt ;)


Langzaam loopt de zaal vol en het voorprogramma bestijgt het podium. Someday komt hun liedjes promoten vandaag. Ze bestaan sinds 2008 en in juni 2011 is hun 1e single uitgekomen, The things we say. Het 1e nummer wat ze spelen klinkt wel lekker en wordt ook wel redelijk goed ontvangen door het publiek. Dat het niet zo verbluffend goed voorprogramma als bij Jonathan Jeremiah wordt, is voor mij al wel snel duidelijk. Na een liedje of 5 gespeeld te hebben, wordt het publiek bedankt en ze hebben iig wel aan de verwachting voldaan. Ze hebben de sfeer er best een beetje ingekregen afgaande op het publiek.

Nadat Someday al hun spullen hebben opgeruimd en voor m'n neus langslopen met een drankie, zie ik een klein meisje plaast nemen op een stoel in het midden van het podium. De zaal wordt langzaam stil, de spotlights worden op haar gericht en ze begint onder begeleiding van haar eigen gitaarspel te zingen. Zo dan, dit klinkt wel erg nice. De zaal valt ook even volledig stil, mooi sfeertje om te beginnen. Het eerste liedje wordt met een lekker applaus ontvangen en terwijl Krystl het publiek enthousiast welkom heet, nemen de 4 bandleden ook hun plek in. En daarna begint het concert eigenlijk pas echt. Er wordt afgetrapt met Broken Bottles, waarbij Krystl dan ook echt een fles op de grond kapot gooit! Dan doe je de titel van je liedje pas echt eer aan. Het publiek had dit ook zeker niet verwacht en er klonk een hoop geklap en gewooeehoeee! Het beginnende mooie sfeer zit er, mede door deze actie, helemaal goed in en een voor een gaan ze de nummers van haar cd spelen. Wat mij eigenlijk al gelijk vanaf het begin opvalt is hoe vaak Krystl haar hele band bij het optreden betrekt en je kan ook echt goed merken dat ze gek is op en met haar band. Al in het 2e liedje krijgt het 1e bandlid, de toetsenist, een welverdiende solo!! Krystl praat bijna voor elk liedje het publiek even bij over waar het liedje over gaat of hoe het geboren is. Ze staat daarbij uiteraard ook stil bij het moment waarmee t eigenlijk allemaal echt begon. Dat haar Golden Days voor de Martini - commercial werd uitgekozen! Die dag, op een paar dagen na, pas bijna een jaar geleden. Inmiddels verkozen tot 3 FM Serious Talent, een 3 FM Award gewonnen voor beste nieuwkomer en een clubtour zijn we ongeveer een jaar verder. Zo snel kan het dus gaan en eerlijk is eerlijk ik kan het goed begrijpen. En na die uitleg is het dan ook tijd voor het liedje waar het allemaal mee begon; Golden Days. En dit is voor Krystl ook gelijk een goed moment om het publiek van vanaaf voor t eerst te testen! Het begint met een simpele woo en uiteindelijk eindigt het met een heel refrein. En het publiek blijkt de test glansrijk te doorstaan en Krystl danst lekker energiek over het podium. Ze zorgt ervoor sfeertje er goed in blijft zitten en dat gaat haar prima af!


'Het wordt een dansbaar concert, maar ook met een concert met verhalen en intiemere momenten erin' Dat was zeker niet gelogen!! Er is een goede afwisseling van de meer uptempo nummers, waarbij het hele podium swingt en de zaal lekker meedoet en de rustige nummers die vaak zittend op een stoel plaatsvinden. Wat daarbij opvalt is dat bij vooral de rustige intiemere nummers het publiek ook geboeid blijft. Ik hoor tog weinig echt gepraat om me heen. Af en toe wat aangeschoten tieners die niet weten welk drankje ze willen ;) Ook blijken de bandleden over verschillende talenten te beschikken. Wat ik echt heel vet vond was het begin van Rolling waarbij de toetsenist begint te beatboxen! En het nummer daarna neemt gelijk de drummer naast haar op een stoel plaats om een duet met haar te zingen; het liedje How are you. En ook de drummer doet het niet onverdienstelijk en Krystl maakt oprecht de opmerking: "Ik mag wel uitkijken dat jullie volgend jaar niet naar hem gaan ipv van naar mij." Het publiek kan dit zeker waarderen en het geklap en gewoooeehooeee is niet van de lucht. Op een gegeven moment begeeft ze zich zelfs naar het geluid, midden in de zaal, tussen het publiek. Spotlights worden op haar gericht en de zaal wordt stil; Zonder begeleiding brengt ze Let it be ten gehore. Even verderop in de zaal hoor je toch weer enkele indringende ssstttt-tjes. Maar dit zijn echt van die acties die dit concert tog even dat extra meer geven, onverwachte en zeer welkome verassingen. Ik was op voorhand misschien een beetje sceptisch...uuuu misschien een beetje twijfel, ik weet het niet, Maar wat het ook was, vanavond heeft alles weggenomen. De hele show is goed in elkaar gezet, Krystl en haar band zijn errug goed op elkaar ingespeeld en ze genieten dus ook zichtbaar met z'n allen!! Krystl straalt de hele avond een zeer prettige en aanstekelijk vibe uit en lijkt niet moe te krijgen. Alle uptempo nummers danst ze energiek over het podium en dit werkte echt aanstekelijk. Het helpt misschien dat het haar allereerste optreden van haar clubtour is, maar ik denk dat zij en haar band deze energie wel elk optreden kunnen brengen en keer op keer een goede show neerzetten!! Ik heb er zeker geen spijt van dat ik toen op basis van alleen Golden Days een kaartje heb gekocht! Het enige minpuntje van de aaf was de technische storing, die gelukkig maar kort duurde.


Bij het ophalen van mijn jas na afloop stuitte ik toevallig op de discuserende vrouwen die ik aan het begin van de avond tegenkwam. De dames hebben zichtbaar een gezellige avond gehad en de koffie heeft waarschijnlijk snel plaats gemaakt voor een ander drankie. In slaap gevallen zijn ze iig zeker niet!


Next stop - Jenny Lane

Dinsdag 18-10-2011 Tivoli Oude Gracht; Jonathan Jeremiah

Een beetje chillend en zappend op de bank kwam ik ineens langs NSJ 2011 op Ned 3 en zag een voor mij nog onbekende zanger. Hij werd begeleidt door het Metropol Orkest en ik zat er eigenlijk gelijk helemaal in. Het bleek Jonathan Jeremiah te zijn en ik werd gelijk razend enthousiast naar zijn cd. En tot mijn blije verrassing zag ik hem op de Agenda bij de Tivoli verschijnen. Toen de vvk op een vrijdag om 10:00 uur van start ging stond ik bij de Tivoli aan de balie. Dit wil en ga ik dus echt niet missen!!

Gelukkig had ik 's middags nog even de site van Tivoli gekeken! Wegens succes is deze show verplaatst van Tivoli de Helling naar Tivoli Oudegracht. Relaxed, want de Oude Gracht is tog net ff iets leuker dan de Helling. In de zaal aangekomen is het ongeveer half vol. Na mijn vaste plekkie ingenomen te hebben stroomt de zaal langzaam vol en lijkt het erop dat het publiek weer bestaat uit jongeren en ouderen; net als bij Raphael Saadiq. Jonathan is kennelijk ook geliefd bij een breed publiek en dat kan ik goed begrijpen. In het voorprogramma staat vandaag Jodie Marie. Heb die middag expres het Youtube fimpje op de site van Tivoli niet bekeken, want ik vind het leuk om blij verrast te worden door iemand die ik nog nooit gehoord heeft.

Een jong, klein en schattig meisje neemt achter de microfoon plaats. Achter haar nemen een gitarist en iemand op een drumbox plaats. Al bij de 1e tonen van de gitarist kreeg ik t idee dat dit wel eens leuk kon zijn en toen Jodie begon met haar eerste nummer kreeg ik, als ik eerlijk ben, wel een klein beetje kippenvel. Wat een stem. Poe poe Het is een voorprogramma waar ik echt heel blij van wordt! En aan het eind van de het 1e nummer blijk ik niet de enige te zijn, want er klinkt redelijk luid geklap, gefluit en ik hoorde zelfs een woehooeetje! Dit tog wel tot opluchting van Jodie, want ze kijkt haar drummer aan en ze slaakt een diepe zucht. Het lijkt opluchting en gaat door waarmee ze begonnen is. Goed zingen! Na een nummer of 5 gespeeld te hebben eindige ze met het liedje Remember me. Nou dat gaat wel lukken! Kan niet wachten tot later dit jaar haar ceedee uitkomt en als ik haar spot op een van de concertagenda haal ik gelijk een kaartje. Dus mensen: Jodie Marie- Zeker eentje om te checken!

Na even een drankje gehaald te hebben en weer op mijn plekkie aangekomen, ondervind ik een van de nadelen als je alleen naar een concertje gaat. Er is niemand die je plek bezet houd en bij terugkomst stonden er een aantal ouderen op mijn plek.. Helemaal niks mis mee, maar hoe vaker je je plekkie verlaat hoe verder je van t podium komt te staan. Verder van het podium hoe dichter bij het bar. Al heb ik daar vandaag niet zoveel aan, want ik was mijn eigen BOB. Ondertussen neemt de band van Jonathan elk hun plek in onder begeleiding van de cellist die als 1^e zijn plaats heeft ingenomen. Omste beurt beginnen de anderen bandleden met de cellist mee te spelen. De trombone, drum, contrabas en gitaar. Het klinkt lekker en beloofd goeds! Onder luid applaus betreed dan ook Jonathan het podium en begint gelijk met zingen! De sfeer zat er al lekker in door Jodie en de sfeer wordt alleen maar beter! Na de eerste 2 nummers begroet hij voor het eerst de uitverkochte zaal en wordt dat wordt met veel enthousiasme beantwoordt! Je kan goed merken dat hij zich thuis voelt op het podium en geniet van de sfeer die er hangt. Het feit dat hij later in zijn concert speciaal een liedje voor Susan zingt, omdat ze jarig is en dat toont gelijk dat hij een heel benaderbaar artiest is. Lang niet elke artiest zou zoiets doen tijdens zijn show. En voordat hij aan "haar" liedje begon, riep hij nog even lachend: Soo Susan, you'l better be here!!!

Ik had er bij Raphael al best wel een beetje last van en toen dacht ik dat het een incidentje zou zijn, maar kennelijk tog niet.. Met alle respect voor de ouderen dat ze de concertjes bezoeken, maar ze hebben er wel een handje van om constant precies voor, iig mijn, neus te staan! Bij Raphael gebeurde het al een paar keer en vandaag weer.. en een van de mannen die nu voor mijn neus staat is duidelijk deo vergeten.. dus tijd om eens een ander plekje op te zoeken. Inmiddels gaat Jonathan gewoon verder waarmee hij begonnen is.. Zijn prachtige muziek ten gehore brengen en echt elk nummer wordt onthaald met gefluit, geklap en wooehoooeeee Ben inmiddels via het balkon naar de andere kant van de zaal gelopen en sta vlakbij de klapdeuren naar de hal.. Daar spot ik ineens Jodie, die daar ook duidelijk staat te genieten van de show! Het is altijd leuk als je het voroprogramma gewoon tussen het publiek spot. Heb haar gecomplimenteerd met haar goede show en dat ik uitkijk naar haar cd en dat ze maar snel naar nederland moet komen voor een eigen concert! Ze kon dit volgens mij wel waarderen en antwoorde lachend met I hope!

Een voor een worden de nummers van zijn tot nu toe nog enige cd,  Solitary Man, ten gehore gebracht. Wat hierbij opvalt is dat niet elk nummer met een volledige band wordt gespeeld. De ene keer zit alleen de cellist erbij., een ander nummer de trombone en chilt de rest van de band ff backstage. En de wisselende samenstellingen zijn eigenlijk wel heel fijn! Elke liedje krijgt zo tog een beetje zijn eigen geluid en zijn ook niet precies hetzelfde als zijn cd, maar ze klinken minstens net zo goed! De liedjes waarbij de cellist meespeelt, zijn echt een lust voor mijn oortjes. Wat is dat eigenlijk een mooi instrument. Dan komt er zelfs een moment dat de volledige band van het podium gaat en Jonathan een liedje ter ere van zijn moeder gaat opdragen. Onder de uitleg van het hoe en waarom door Jonathan wordt het licht gedimd en komt hij in een sfeervolle paarse spotlight te staan.. Ondertussen wordt t steeds stiller in de zaal.. sssssstt sssssssst hoor ik om mij heen en t wordt stiller en stiller. Maar een aantal geeft daar geen gehoor aan en blijven kletsen. "Als je wil kletsen, dan ga je maar naar buiten" klinkt t ineens hard door de zaal! Waarna je eerst gelach hoort en daarna indrukwekkende stilte.. de boodschap is aangekomen en t is echt verbazend hoe zo’n zaal dan aan iemands lippen kan hangen.. Of Jonathan nou met een heel orkest, zijn hele of halve band of alleen optreedt. Hij blijft me boeien tot de laatste noot. Dit bewijst wel hij echt een goed artiest is, want met wie hij ook speelt; het doet helemaal niets af van zijn performance!!!

Maar tog zijn er al best wat mensen vroegtijdig hun jas gaan halen en ze komen niet meer de zaal in. Geen idee waarom, want het is gewoon een goed optreden. Na een krap uurtje bedankte Jonathan onder luid applaus de zaal en verliet het podium. Er was niet heel veel geklap en gefluit voor nodig om hem en zijn band weer op het podium te krijgen voor de eigenlijk wel gebruikelijke toegift. De avond zit er helaas alweer bijna op en het was echt een geslaagde avond!! Voor mij is de keus makkelijk als ik hem weer op een concertagenda zie verschijnen; ik zeg gaan!!

Bij de parkeergarage aangekomen blijk ik 10,20 te moeten betalen.... Shiit heb een briefje van 10 en 20 euries in mijn zak. Heb echt geen zin in een broekzak met kleingeld, dus wat te doen. "mag ik jullie misschien een brutale vraag stellen" vraag ik aan de 2 meisjes die ook staan te wachten. En ik ging met het briefje van 20 in mijn zak naar huis. Thanks Ladies.

Next Stop - Krystl.

Zondagaaf 16-10-2011 Tivoli Oude Gracht; Raphael Saadiq

Na binnenkomst en de rij bekijkend bij de jassen krijg ik gelijk een goede indruk van wat voor publiek erop Raphael is afgekomen. Variatie van een jaartje of 20 tot tog wel een jaartje of 50.

Het is sowieso leuk om op een concertje of ergens anders een beetje mensen te kijken, heerlijk! En dat er wat ouderen rondlopen, geeft mij ook goede hoop dat ik later, als ik de 40 ben gepasseerd, niet alleen tussen het jonge grut rondloop bij een concertje!

Na een ons vaste plekje in de zaal ingenomen te hebben begint gelijk het voorprogramma.

Steffen Morrisson, die ooit tot de halve finale van de van de Grote Prijs van Nederland is doorgedrongen, wordt ons voorgeschoteld. Dat hij toen de halve finale heeft gehaald, moet wel betekenen dat hij kan zingen ;) anders sta je natuurlijk ook niet in iemands voorprogramma. Duh!!

Eerste nummer klinkt wel lekker, beetje uptempo en aardig in de lijn van wat we die avond kunnen verwachten. Dat nummer wordt dan ook met redelijk wat applaus afgesloten. Jammer genoeg vond ik daarna het niveau wat naar beneden gaan. Gezien de reacties van de rest van het publiek delen zij deze mening wel. Heeft grotendeels ook wel te maken met dat je zijn zang niet heel erg goed kon horen, volume stond niet helemaal goed afgesteld gok ik. Al met al was het wel een oke voorprogramma;  Het is een energiek mannetje die vast wel weet hoe hij een showtje moet maken, alleen kwam t er vanaaf niet echt uit. Zou zijn CD nog wel een kans willen geven, maar zijn concert in Paradiso komend november laat ik tog maar even aan mij voorbij gaan.

Maar gelukkig kwam daarna Raphael Saadiq! Al gelijk bij de 1^e noten muziek zit de sfeer, die je bij t voorprograma mistte, er gelijk helemaal in!! De zaal begint spontaan gezamenlijk te swingen en heen en weer te deinen! Er wordt dan ook gelijk begonnen met een heerlijk nummer. Raphael wordt begeleid door een heerlijke band en verder bijgestaan door een achtergrond zanger en zangeres. Later in het concert blijkt dat Raphael en de achtergrond zanger ook nog een paar dansmoves hadden ingestudeerd. De zaal kon dit zeker waarderen en dit dan ook met luid applaus en gefluit ontvangen!! Maar de liveshows van so you think zullen ze niet halen gok ik! De zangeres blijkt een paar liedjes later ook van een gouwe strotje te beschikken!! Dat laat ze wel even horen tijdens haar welverdiende solo.

Ondertussen zijn er 3 oudere mannen voor mijn neus komen staan en die laten zien dat de dansmoves van vroeger tog niet meer dezelfde zijn als van tegenwoordig. Ook vraag ik me af of ze vroeger in een andere maat danste dan dat er tegenwoordig gedaan wordt. Maar dat ze er lol in hadden, straalde er iig van af!!!

Ondertussen speelt Raphael heel de zaal plat!!Er in een hoop interactie met het publiek en waar t voorprogramma geen response kreeg, hoeft Raphael er totaal geen moeite voor te doen!

Of er nu alleen met de hand gezwaaid dient te worden, de armen van links naar recht of van achter naar voren gezwaaid moeten worden, de zaal doet t allemaal! Wat uiteraard voor een zeer lekkere sfeer zorgde!!! Na een uurtje bedankte hij, onder luid applaus, de zaal en verliet hij het podium om vervolgens weer terug te komen voor de toegift!! De 3 oudere mannen, die nog steeds voor mijn staan, zijn ondertussen steeds sneller hun biertjes op gaan drinken! Het opgevoerde dranktempo bevalt ze kennelijk goed! Zee beginnen steeds meer in de maat te, nouja niet echt dansen, maar meer heen en weer te bewegen met hun bovenlichaam en langzaamaan beginnen de ruggen van de mannen ook natte plekken te tonen. Ik teken er over een jaar of 20 ook nog bijsta bij een concertje!  Ondertussen jamt de band van Raphael er rustig op los en speelt elke bandlid om de beurt een welverdiende solo! Na nog een minuutje of 20 gekeken te hebben werd de vriendin van de vriend met wie ik was het wel een beetje zat. Haar vriend wou nog wel even blijven, maar die had niet heel veel in te brengen tegen zijn vriendin ;) Aangezien ik de 2 dagen ervoor ook al ff net iets te laat in de ochtend thuis kwam vond ik het rond de klok van 23:10 ook wel mooi om af te taaien!

Ik was al een keer eerder bij Raphael Saadiq geweest in de Paradiso en dat was ook een zeer goede show! Je kan goed merken dat deze man al enige tijd meedraait in de scene en de nodige ervaring. Ik had van te voren dus al hoge verwachtingen en hij heeft deze verwachtingen ook dubbel en dwars waargemaakt!!!! Een heerlijk begin van je weekend of zoals deze keer een heerlijke afsluiting van mijn weekend!!! Als je van een lekker avondje soul houdt van een heerlijk energieke zanger met een topformatie, raad ik je zeker aan om zijn volgend concert te bezoeken!!

 

Next stop - Jonathan Jeremiah!!

Just Starting

Op de stoep tegenover Simon Levelt aan de Vismarkt is dit idee ontstaan. Ik en een excollegaatje zaten lekker in t laatste "zomerzonnetje" pauze te vieren. Capucinootje erbij, beetje mensen kijken en de plannen voor de komende weken te bespreken. Bleek dat ik veel concertjes in de planning had staan, waarvan mijn excollegaatje meer dan de helft helemaal niet kent. Schande!! Zoveel leuke en goede muziek.. daar moet je mee in aanraking komen! "Waarom begin je geen blog waar je je concertjes bespreekt" zei ze... voor mensen zoals ik die nog nooit van die artiesten en bandjes gehoord hebben.


Eigenlijk gelijk wel enthousiast begon ik er zelf een beetje over te brainstormen. Mijn eerste concertje was Janet Jackson ergens in pppffffffff 1996 -97... Maar inmiddels heel wat jaartjes en ik weet niet hoeveel concertjes verder, heb ik er denk ik wel een aardige kijk op. Van Mariah Carey tot Xzibit, van Room Eleven naar de Babyshambles, ik ben er geweest. Heb ook geen echte voorkeur van muziekstijl en je muzieksmaak verandert ook gaanderweg de muziekstijlen ook veranderen... Momenteel zit ik helemaal into the bandjes en vooral Singer-Songwriters, maar als Snoop weer ons kleine kikkerlandje bezoekt zal ik daar ook zeker van de partij zijn!

In mijn blog bespreek ik de concertjes waar ik naar toe ga, hoe ik bij dit bandje of deze singer-songwriter ben terecht gekomen en geef mijn blik op de avond.  Wat voor muziek uiteraard, wat voor publiek er komt, hoe is t voorprogramma en uiteraard de hoofdact. Hoe is de interactie met het publiek en hoe reageert het publiek. En dat vanuit mijn soms wat eigenaardige blik ;) Maar ook over andere dingetjes ga ik misschien wel mijn blik of commentaar geven. Who knows..


Afgelopen zondag kon ik geheel onverwachts naar het concertje van Raphael Saadiq in de Tivoli. Gratis en wel en ja, Nederlander als ik ben sla ik dat niet af....... Sooooo Raphael Saadiq wordt mijn eerst "test-case"


Stay tuned!!