"Ga je naar Mayer Hawthorne??" vroeg een maatje op een woensdagmiddag terwijl ik aan het werk was. Hmmm Dat is zeker de overweging waard om heen te gaan. Al veel goede verhalen over hem gehoord en hij heeft o.a. ook al op LL gestaan. Heb hem toen ,vanwege een andere artiest die ik niet wou missen, niet meegepakt, maar vrienden die hem toen wel gezien hebben, waren toen laaiend enthousiast. Beste optreden van die editie heb ik er ook eentje horen zeggen. Was een beetje cashlow op dat moment, maar gelukkig kreeg ik toen juist euries van m'n vader om aan concertkaartjes te besteden. Dus Thanks Dad!! Mayer Hawthorne is een 33 jarige Amerikaanse producer, multi- instumentalist, vinyl junkie en singer- songwriter. Dat hij net buiten Detroit opgroeide is in zijn muziek heel goed terug te horen. In 2009 kwam zijn debuutalbum "A Strange Arrangement" uit en voor zijn vervolg album "How Do You Do" verruilde hij het grote platenlabel voor een klein independent label. En dat lijkt een goede keus geweest te zijn met als resultaat een heerlijke gevarieerder en dynamische plaat waar je de jaren 60 sound zeker in terughoort. En het blijkt idd een heerlijke plaat geworden te zijn en laat vrijdag 16 maart maar heel snel komen!!
Als we om 20:35 bij Paradiso aankomen, staat er een nog een beste rij voor de deur. Volgens de site van van Paradiso begint Mayer om 20:30 en meestal houden ze zich wel aardig aan het tijdschema, vooral op de vrij en zaterdag. Hopelijk zijn we nog tijd binnen, voordat Mayer al begonnen is. De lange rij geeft wel gelijk een goed beeld van het aanwezige publiek vanaaf. De rij bestaat voornamelijk uit mensen van 25 + tot een jaartje of 40. Wij schuiven redelijk snel op in de korter wordende rij, maar het is tog wel irritant om te zien als er ineens mensen voor je in de rij staan die er daarvoor nog niet stonden. Ook als we boven aan de trap aangekomen zijn, staan er ineens 2 mensen naast ons die ik daarvoor nog niet eerder om ons heb gezien. Eenmaal binnen besluiten we onze jas boven op te hangen, want de rij daarnaartoe is veel korter dan bij de garderobe beneden. Als we rond de klok van 20:45 de trap op lopen naar de 1e verdieping horen we al flink wat muziek en als we het balkon oplopen is Mayer helaas al begonnen.
Wat wel gelijk opvalt, als ik het balkon op loop, is wat voor heerlijke relaxte en ontspannen vibe er al in de zaal hangt. Zie gelijk al allemaal mensen dansen en swingen op de relaxte muziek van Mayer en ook de mensen voor het podium, eigenlijk overal waar ik kijk, staan al flink te swingen. Mayer heeft de sfeer er al goed inzitten! Een eerste blik op het podium werpend ziet het er allemaal gelikt uit. Mayer heeft een rood oldskool pak aan met daaronder rode sportschoenen, witte blouse en een zwarte strik. Op zijn neus een breed zwart gemontuurde bril. Zijn vier bandleden hebben allemaal dezelfde outfit aan; een grijze broek, rode trui met daaronder een witte blouse en een zwarte stropdas. aan de linker en rechterkant word Mayer gebivakkeerd door een gitarist en een bassist, links en rechts achter hem zitten de toetsenist en drummer, allebei op een verhoging. Verder staan er er nog een grote, uit lichtbollen opgebouwde, M en een H en een old skool ventilator op de grond achter Mayer opgesteld. De hele aankleding is echt top verzorgd en ademt de jaren 60, wat je ook in zijn muziek terug hoort. Het nummer wat er door de zaal klinkt en mijn eerste indruk van de sfeer worden gelijk bevestigd, want er klinkt een oorverdovende response door de zaal! Echt een hele vette 1e indruk! Ja dit alles wat ik in de 2e 5 minuten gezien heb, belooft heel goeds voor de rest van het optreden!
Terwijl het volgende nummer wordt ingezet, druppelen er nog steeds mensen binnen. De 1e reactie van al die mensen is eigenlijk precies dezelfde als mijn reactie toen ik de zaal betrad; Ze beginnen gelijk lekker te swingen op de Mayer's muziek! Met "The Walk", ons eerste "hele" nummer, begint voor mijn gevoel het concertje eigenlijk pas echt en gelijk bekruipt mij een kippenvelgevoel. Een oorverdovend applaus klinkt er dan ook door de zaal na dit heerlijke nummer! Het retro geluid van de muziek van de eind jaren 60 die Mayer in zijn muziek wil laten terugkomen kom je niet vaak tegen op de concertagenda's en is een zeer welkome en aangename afwisseling. Terwijl de band op de achtergrond blijft doorspelen checkt Mayer ff of iedereen het naar hun zijn heeft. "Everbody having fun??" Alleen maar geklap, geschreeuw en gefluit klinkt er door de zaal. "I need u guys to sing this with me" en er klinkt weer zo'n lekkere jaren 60 sound door de speakers. Het volgende nummer is ook al zo'n nummer waar je vanaf 't begin af aan al gelijk helemaal inzit en ik ook absoluut niet stil kan staan. De hele zaal die je heen en weer deinen op het ritme van de muziek. De dames vooraan bij het podium doen ook nog steeds flink hun best, mooi gezicht hoe mensen zo in de muziek op kunnen gaan. Halverwege het nummer gaat het enthousiaste publiek uit hun dak als de toetsenist een orgelsolootje neerzet. Als aan het einde het nummer abrupt stopt, zijn de lichten gedoofd en is er een spotlight op Mayer en elke van zijn bandleden gericht. Als het applaus snel weer aanzwelt, volgen er nog enkele tonen van de band en komt het nummer echt ten einde.
Nadat de toetsenist nog wat waardering van Mayer en de zaal heeft gekregen, begint hij zelf aan het volgende nummer. Als de toetsenist begonnen is met zingen, vallen de bandleden en Mayer 1 voor 1 in, erg vet om te horen en als iedereen ingehaakt is, volgt er een knallend muzikaal intermezzo! Aan het einde van dit intermezzo wordt er gelijk verder gegaan door Mayer met een verhaaltje, a love story, wat eigenlijk al gelijk de inleiding naar het volgende nummer. Het verhaaltje vloeit naadloos over in het volgende nummer "No Strings". Zijn gitaar, verbonden met een oldskool "krulsnoer" aan een box, heeft hij voor dit nummer ingeruild voor een berg KRALEN. Heerlijke positieve vibe hangt er tijdens dit nummer en de interactie tussen Mayer en de zaal is ook echt top! Waar Edje, nu bijna een week geleden, daar tog wel erg in doordraafde, pakt Mayer het een stuk beter aan. Nadat de hele band en Mayer na dit nummer weer in jaren 60 look spotje is gezet, is het weer tijd voor een klein onderonsje met de drummer. Als Mayer daarna, terwijl het volgende nummer alweer ingezet is, aanstalte maakt om het knoopje van zijn jasje los te maken, reageert vooral het vrouwelijk deel van het publiek erg enthousiast. De dames voor die de hele aaf al intens genieten gaan hierbij letterlijk en figuurlijk voorop in de strijd ;) Tijdens dit ontspannen nummer hanteert hij alleen de microfoon en maakt gebruik van die vrijheid om het hele podium te gebruiken. Als Mayer zijn armen in d elucht houdt, volgt de hele zaal gelijk en houden dit vol tot aan het eind van het nummer, erg vet gezicht. Als het nummer weer abrupt tot een eeinde wordt gebracht, reageert de zaal zeer enthousiast! Vervolgens klinkt er ngo een gezamelijke "Ahaaaaaaa" door de microfoon en is het nummer echt afgelopen! Weer een kippenvelmomentje rijker, Loving it!
Weer een mooi momentje om de stemming nog maar eens te peilen en die zit er opperbest in! Mooi moment om eens wat anders te doen dan liedjes zingen en Mayer vraagt de hele zaal een hand in de lucht te houden. Terwijl heel de zaal gehoor geeft aan dit verzoek, geeft hij zijn Iphone aan de drummer en neemt zelf plaats op een van de boxen, in het midden van het podium en vlak voor het publiek. In een "De denker" achtige houding met ook een arm in de lucht poseert hij neemt de drummer enkele foto's. Zag toevallig 1 van die foto een dag later bij een oud klasgenoot, die er ook was, op z'n FB voorbij komen; Erg dikke foto!!! En dan is het "Picture Time!!!" Even een momentje dat iedereen in de zaal even een footootje kan maken. De zaal vult zich met schermpjes van allerlei merken camera's en smartphones en de zaal wordt opgelicht door het vele geflits. Mayer, zijn basgitarist en gitarist poseren er op los, terwijl de drummer en toetsenist er een quiz achtig tijddeuntje onder spelen. Erg leuke actie, al is dit niet de eerste keer dat ik dit heb meegemaakt tijdens een concertje. Eerder gezien bij Busta Rhyms in de HmH, maar zeker een geslaagde actie van Mayer, zeker gezien de response en reactie van het publiek. "Picture Time is over! Put your Iphones away and watch the next song with these!" en terwijl hij dit zegt, wijzen zijn vingers naar beide ogen.
"Do you know my new album??" Uiteraard is iedereen in de zaal daarmee bekend en "Dreaming", wat bij mij op een of andere manier een beatlles gevoel oproept, wordt ingezet. Al vanaf het begin af aan wordt het ritme van het nummer weer mee geklapt door het publiek en omdat het einde van het nummer gelijk overvloeit in het volgende swingende nummer blijft de sfeer en de vaart er goed inzitten. "All the way from Detroit!!" klinkt het door de zaal en het is tijd voor de zaal om de "Detroit Shufle" te leren van Mayer. Die blijkt niet veel meer in te houden dan een beetje op de muziek door je knieen te gaan en je handen een beetje over elkaar heen en weer te draaien, maar tog fijn om ook de "Detroit Shufle" aan mijn dansmoves toe gevoegd te hebben. Je weet nooit wanneer die van pas gaat komen ;) Na dit leermomentje, wat door heel de zaal ook zeker gewaardeerd wordt, is het tijd om dat nieuwe dansje dan maar ook gelijk in de praktijk te brengen tijdens "A Long Time". Dat is ook al zo'n heerlijk nummer en ik zie hier en daar iemand de shufle nog doen, maar als de gitarist ff een solootje waar je u tegen zegt neerzet, is er geen tijd meer om te shuflen, geklap, gefluit en woehoe klinken er door de zaal! Weer een kippenvelmomentje rijker gaat dit nummer ook gelijk over in het volgende pareltje van de avond. Terwijl het publiek en de dames vlak voor het podium nog steeds staan te swingen tijdens "Finally Falling" gaat de drummer dit nummer naar een knallende climax brengen! Weer laat het onvermoeibare lijkende publiek flink van zich horen en Mayer en de bandleden staan zichtbaar te genieten!
"One, Two, Three" en weer wordt er gelijk door gegaan met het volgende nummer waardoor het energieke gevoel en sfeer in de uit zijn dak gaande zaal behouden blijft. Nadat Mayer zich, onder het gefluit van alle dames, ontdaan heeft van zijn jasje, de knoopjes van zijn mouwen losgemaakt en deze opgestroopt is het de beurt aan bassist om een solootje weg te geven. Na deze solo wordt er gelijk "Green Eyed Love" van het eerder uitgebrachte album "A Strange Arrangement" begonnen en ondanks dat ik dit nummer niet ken, geniet ik met volle teugen. Tijdens dit nummer verlaat Mayer ineens even het podium tijdens een muzikaal intermezzo om vervolgens weer op het podium te verschijnen en "Green Eyed Love" samen met het publiek tot een heerlijk slotstuk! Wederom ontploft de zaal, wat een response, heerlijk! "Ow Shit. It's time for a quick story about falling in love" en terwijl de band hem weer met een deuntje begeleid, begint Mayer aan een verhaaltje over falling in love en het liedje is gelijk weer de inleiding voor "Just Aint Gonna Work Out" Ook dit nummer is bij het grootste deel van het publiek bekend en er wordt weer lekker meegezongen. Terwijl de band aan het eind van het nummer gelijk doorgaat met het spelen van een, in mij oren, opzwepend quiz deuntje, maakt Mayer een diepe buiging. Langzaamaan gaan we richting het einde van een fantastisch optreden. "A'dam, everybody feeling allright?? You're ready to go home??" Nooooooo!!! klinkt het massaal een eensgezind door de zaal! En dat hoeft ook niet, want Mayer wijst nog even op de afterparty waar iedereen nog even de voetjes van de vloer kan blijven dansen. "One more last song!!" en "Hooked" wordt ingezet. Nog ene mooi moment voor de drummer om nog een knallende solo neer te zetten die ook echt weer een genot voor voor de zaal is! Vlak voor ons staat al de hele avond een stelletje dat steeds meer aan elkaar gaan zitten en de grens is nu toch wel bereikt, get a room! Na nog een laatste nummer klinkt het onder een ware geluidsontploffing "We're Mayer Hawthorne and the County" en verlaten een luid applaus rond de klok van 10-n het podium!
Uiteraard blijft het nog steeds zeer enthousiaste klappen, fluiten en alle denkbare geluiden produceren en omdat de M en de H op het podium nog steeds blijven flikkeren blijkt al deze inspanningen na een ruime minuut niet voor niets te zijn. Als de bandleden hun plek weer hebben ingenomen op het podium betreedt ook Mayer onder en dynasty achtig deuntje ook het podium en gaat het slotakkoord gelijk van start. Aan het eind van dit ene na laatste nummer van de aaf, komt er tijdens het geweldige applaus een crewmember van backstage met een fles en glazen. Mayer schenkt voor elk bandlid een glaasie in en uiteraard voorzeit hij zichzelf ook van een glaasie. Als "Henny & Gingerale" lekker op weg is, is er nog een momentje voor een solootje van de bassist. Terwijl de bassist lekker zijn ding doet, gaat Mayer zichtbaar genietend weer vlak voor het drumstel zitten en neemt nog enkele foto's van de nog steeds uit hun dak gaande zaal. Na een zoveelste geluidsexplosie worden de mannen van de band stuk voor stuk nog even voorgesteld en laten ze ieder nog een keer horen wat ze in hun mars hebben! Ruim de tijd wordt er voor de solo's genomen en het zijn stuk voor stuk goede muzikanten en performers, waarbij het publiek niet een duidelijke favoriet lijkt te hebben. Na elke solo klinkt er een welverdiend applaus door de zaal! De keuze voor echt het allerlaatste nummer van deze zeer enerverende avond laat Mayer aan het publiek en dat hebben ze gezien de inspanningen over de hele aaf zeker wel verdiend. Vlak voor het eind van het slotaccoord klinkt er "One more time".... "Louder"... "I can't hear you!!!" En nog eenmaal bemoeid het nog steeds onvermoeibaar lijkende publiek zich met het optreden. "A'dam! One more time thank you for coming out!! Stay in school, don't do drugs and brush your teeth!!" Onder een laatste applaus, gefluit en alle denkbare geluiden die je tijdens een concert hoort, heft Mayer zijn glas en brengt hij een salut aan het publiek en komt er rond 22:20 een einde aan een zeer enerverende en memorabele avond!!
Wat kunnen we terug kijken een zeer geslaagde avond! De nare smaak die ik aan het begin heel even had, omdat we het begin gemist hadden, was bij het betreden van de zaal eigenlijk gelijk verdwenen.Vanaf het moment dat ik de zaal betrad hebben mijn voeten en benen praktisch niet meer stilgestaan en van dat eerste moment af aan was het genieten geblazen!! De muziek die Mayer maakt, is ook niet dagelijkse kost voor mij en zeker een zeer welkome afwisseling op de concertjes die ik doorgaans bezoek. Mayer heeft een zeer goede indruk achtergelaten, daar kan Edje Sheeran nog wat van leren ;) Deze multi-instrumentalist is een zeer prettige performer die heel goed doorheeft waar een goede show om draait. Buiten het feit dat hij zelf een begenadigd zanger en muzikant is, heeft hij ook een aantal geweldige artiesten om hem heen verzameld en weten zij gezamelijk de hele show goed te dragen. De manier waarop zij het publiek aanvoelen en daar ook goed op in spelen is ook zeker te roemen. Tel daarbij de de hele aankleding van het podium en band, wat een en al jaren 60 atmosfeer uitstraalt en je een formule voor een super avond! Het plezier en gevoel waarmee waarmee Mayer de nummers brengt is ook bewonderingswaardig. Alles nog even teruglezend, kom ik tot de conclusie dat dit een van de betere concerten die ik de afgelopen maanden heb gezien en waar ik zeker met veel plezier op terug kijk. Zeker een aanrader voor iedereen die zin heeft in een soulvolle avond bordevol met feelgood music! Als ik hem weer op een concertagenda zie verschijnen, dan zal ik zeker weer een kaartje gaan scoren. I'm Hooked!!!!
Next Stop - Laura Marling
Geen opmerkingen:
Een reactie posten