Om 21:15 worden onder luid applaus de lichten gedoofd en nemen 4 bandleden en hun plek in op het podium. De eenmansband krijgt kennelijk hulp van een aantal andere muzikanten. Als ook Wouter zijn plek heeft ingenomen wordt er gelijk afgetrapt met "Eyes Wide Open". De eerste klanken klinken errug goed en veelbelovend voor de rest van de avond. Zijn stem klinkt erg lekker en minstens net zo goed als op zijn album. Een goede opener van de avond, het is een lekker uptempo indie rock nummer en de beelden op de achtergrond dragen al gelijk bij aan het optreden. Het 1e nummer wordt heerlijk onthaald, de sfeer zit er gelijk lekker in. Het volgende nummer begint opzwepend, maar dit veranderd al snel in lekker zweverige ontspannen muziek. Dit nummer, wat volgens mij niet op de cd staat, wordt bijgestaan door het vervliegen van rook van sigaretten op de achtergrond. Aan het eind van dit nummer klinken er ook gelijk een eerste "woehoo" en "yeaahh" door de zaal. Wouter besluit om nog even door te jammen en zet even een solo neer die echt een genot voor mijn oortjes is! Zijn performance wordt kracht bijgezet door af en toe een stoot van de stroboscoop verlichting op het gespeelde ritme! Het volgende nummer heb ik de dag voor het concert nog even op FB gepost. Op het scherm wordt toevalligerwijs ook nog precies dezelfde, geanimeerde, clip vertoont als bij de post die ik geplaatst had. Ook "Easy Way Out" is een van de rocky nummers van "Making Mirrors"de toon van de avond is iig gelijk gezet!! Heerlijk begin van deze avond!!
Na dit goede begin is het tijd voor een 1e praatje van de aaf. "Thank u. Hello Utregt!! How many aussies are there??" aan de reacties uit het publiek blijken het er 2 te zijn, waarschijnlijk 2 carnavalsgangers ;), en Wouter gaat ook zijn best doen om het publiek in het Nederlands toe te spreken. Maar ik weet niet wat dat is met Belgische/ Engelstalige artiesten. Het is mij al vaker opgevallen dat ze goed te verstaan zijn als ze Engels lullen. Hard en gewoon goed verstaanbaar, maar zodra ze dan op Belgisch overschakelen dan kan je ze ineens niet meer verstaan. Ineens daalt het volume dan tot bijna fluisterend lijkt het wel. Gelukkig zijn er met o.a. Selah Sue ook uitzonderingen :) Nog niet al te snel conclusies trekken dus ;) met gezamelijk vinger geknip van de hele "band" wordt "Smoke and Mirrors" ingezet en elke keer als ik dit nummer hoor, moet ik eigenlijk gelijk aan een nummer van de Gorrilaz denken. Lekker ontspannen. Het is jammer dat de zaal toch weer niet volledig stil is tijdens de meeste nummers en het valt tog wel weer op dat het wel weer vooral de "ouderen" zijn waarvan de lippen niet stil staan. Gaandeweg het nummer wordt er naar een heerlijke climax gespeeld. Wederom een top optreden! Voor het volgende nummer blijkt een van de vele opgestelde instrumenten toch niet helemaal goed aangesloten en een van de technici verschijnt ten tonele om het een en ander te checken. Dit moment wordt weer gebruikt om een volgend bandlid aan het publiek voor te stellen. Als de defect verholpen is en het om en stem vervormer bleek te gaan is het wel gelijk duidelijk dat "State Of Mind" het volgende nummer is. Er staat immers maar 1 nummer op de cd waarin een stem vervormer wordt gebruikt ;) Het podium vult zich met rook, op het scherm zie je het beeld van vervliegende sigaretten rook en de zaal vibreert werkelijk op zijn grondvesten van het langzame basgedreun. Erg vet en gewoon ff een lekker gevoel ;) Aan het eind van het nummer, als er weer een verdiend applaus door de zaal gaat, wordt er nog even een bandlid voorgesteld en zoeken de bandleden een plek rond Wouter. Rechts van hem komen er 3 vlak naast elkaar te staan en de andere staat dicht achter, iets meer links, hem. Weet niet precies om welk nummer het gaat, maar het wordt iig lekker ritmisch opgebouwd. Elk bandlid hanteert een van de in de circel opgestelde instrumenten en Wouter haakt na een minuutje bij hun in. Ook het publiek gaat zich met het optreden bemoeien en begint lekker mee te klappen.
Terwijl Wouter het publiek weer even toespreekt, zoeken alle bandleden weer hun eigen plekkie op. "Thank you for coming to the show!". Bij het volgende nummer zie ik de iedereen om mij heen harmonieus en ontspannen hun hoofd op de muziek bewegen. "Don't Worry, We'll Be Watching You" is ook precies zijn lekker ontspannen nummer en ik betrap mezelf erop dat ik eigenlijk precies hetzelfde aan het doen ben ;) en eerlijk kan dat ook bijna niet anders bij dit nummer. Na de laatste noot van het nummer duurt het dan ook een seconde of 3 voordat het publiek uit hun trance ontwaakt en de band op een grandioos applaus trakteert. Bij het volgende behoort weer een kleine introductie, maar doordta hij Belgisch lult, krijg ik er niet zo heel veel van mij. Totdat ik de naam "Kimbra" hoor vallen en de stukjes op hun plek vallen. Een poging om een Kimbra uit het publiek te halen om haar te vervangen tijdens "Somebody That I Used To Know". In het publiek meld zich geen wannabe Kimbra vrijwillig aan, dus het lijkt Wouter een goed idee dat alle dames uit het publiek deze taak op zich nemen. Ben benieuwd, laat die eerste bekende en aanstekelijk noten maar horen. Op voorhand dacht ik dat ik wel een beetje klaar was met dit nummer, maar het tegendeel wordt eigenlijk al vrij snel bewezen! En als de dames dan ook echt met z'n allen de tekst van Kimbra voor hun rekening nemen.. oi oi oi kippenvel!! Van top tot teen!! Wat klinkt dit heerlijk zeg, echt genieten. Iedereen zijn zicht wordt belemmerd door ontelbare mobiele telefoons; Dus als je dit kippenvelmomentje nog even terug wil zien, verwijs ik je naar YouTube! Terwijl iedereen zijn waardering laat blijken, hoor ik iemand achter mij "Heel bijzonder" zeggen en ik deel die mening voor de volle 100%!! Niet gedacht, maar waarschijnlijk toch het Hoogtepuntje van de avond!!
Voor het volgende nummer wordt nog 1 keer de medewerking van de zaal gevraagd. De mannen en dames mogen apart van elkaar acteren, maar waar de mannen het begin missen, haken de dames vast in. Na "Save Me" en nog een heerlijk ontspannen nummer, wordt een van Wouter z'n drumpads vervangen door een old skool klokkenspel. "Als jullie voor 1 nummer helemaal stil gaan zijn, moet het wel voor deze zijn" klinkt het zachtjes met een Belgisch accent ;) Ik ben inmiddels naar de andere kant van de zaal gelopen en sta vlakbij de klapdeuren. Het concert loopt zo langzaamaan tegen het einde. De subtiele klanken van het klokkenspel worden eigenlijk alleen maar verstoord door best wel irritant gezoem van de ventilatoren. Het publiek geeft goed gehoor aan Wouters oproep en je hoort zelfs ergens een paar euries over de grond rollen. Dit heerlijke ontspannen nummer wordt bijgestaan door een geannimeerde clip op het scherm. aan het eind van het nummer verlaten Wouter en de andere bandleden na een krap uurtje onder luid applaus het podium. Het publiek blijft lekker klappen en fluiten, maar het duurt toch even voordat ze weer op het podium verschijnen. Maar uiteindelijk worden de inspanningen van het publiek beloond. Na zo'n rustig laatste nummer en nog een paar niet gespeelde nummers van zijn cd verwacht ik nog wel het een en ander. "Meer??" vraagt Wouter als hij het podium weer oploopt en mij vermoeden wordt bevestigd. Na het swingende "In Your Light" volgt er met "I Feel Better" nog een knallend slotstuk van een zeer geslaagde avond!! "Thank you!! Tot de volgende keer"
Als ik rond 22:30 de Oude Gracht oploop richting auto overheerst er een zeer tevreden en voldaan gevoel. "Making Mirrors" had ik vorig jaar toch eigenlijk wel iets te vaak geluisterd en ook toen ik hem een paar weken geleden weer een plekkie op mijn phone gunde, was ik hem best wel snel weer zat. Vooral de eerste 7 nummers van de cd had ik iets te vaak gehoord, maar ik moet eerlijk bekennen dat ik het album inmiddels alweer bijna elke dag geluisterd heb. Ben ook wel nieuwsgierig geworden naar zijn eerder uitgebrachte albums. De hele show was goed in elkaar gezet en op het kleine defect na was het verder een goed lopend geheel. Wouter heeft een lekker stemgeluid en het was heerlijk om hem los te zien gaan op de verschillende instrumenten. Vooral het scherm was voor de verandering eens een leuke afwisseling en heb het "missen" van de verlichting eigenlijk niet gemist. De vertoonde beelden droegen zeker bij aan de sfeer van de hele avond en ik werd er bij tijd en wijlen eigenlijk wel aardig in gezogen. Ook het publiek heeft zich goed vermaakt en ging na elke nummer redelijk los met applaudiseren, fluiten en joelen! Na hetgeen wat ik vanavond gezien heb, zou ik het absoluut niet erg vinden als Gotye op de line up van LowLands verschijnt!! Of anders gezegd.... Ik HOOP dat Gotye op Lowlands staat!!! Zeker een aanradertje om hem dan ff mee te pakken!
Next Stop - Ed Sheeran
Kwam voor het eerst in aanraking met Gotye via het bijna altijd informatieve FB. Tussen een post dat iemand zijn voordeur uitstapt om vervolgend een minuut later iedereen te laten weten dat hij z'n autosleutels vergeten is, spot ik ineens een artiest die ik nog niet ken. Gotye dus en het nummer wat er bij stond kent iedereen inmiddels wel denk ik. "Somebody That I Used To Know" heeft immers zo'n karakteristiek en aanstekelijk begin dat bij de meeste mensen na het horen van de 1e 3 noten het liedje gelijk voor d erest van de dag in hun kop hebben zitten. Vrij kort na deze 1e kennismaking met Gotye, zag ik ineens op FB verschijnen dat hij in verschillende zalen door Nedelrand een concertje komt geven, waaronder gelukkig ook de Tivoli. Na het horen van "Somebody", twijfelde ik eigenlijk geen moment. Als hij komt, ga ik er heen, simple as that. Was dus ook zeer in mijn nopjes toen hij ook daadwerkelijk op de agenda's verscheen. Toen de de kaartverkoop van start ging, zorgde ik er dus voor dat ik om 10:00 bij De Tivoli naar binnen liep. Zo relaxed dat ik er praktisch naast naast werk!! als mijn collega's mij langs zien rennen en mij horen roepen: "Ben ff naar de buren" weten zij al hoe laat het is ;) Na een glimlach van herkenning vroeg de verkoopster:"En waar kan ik je deze keer blij mee maken??" Na de aankoop van het kaartje wordt het wel eens tijd om mezeld maar eens in Gotye te verdiepen. Gotye bestaat uit welgeteld 1 man, is dus eigenlijk een australische "eenmansband" en de man die achter de naam en band schuilgaat is de van oorsprong in Belgie geboren Wouter de Backer. Al op 2 jarige leeftijd verhuisde hij naar naar Australie, waar deze singer-songwriter tegenwoordig ook deel uitmaakt van de indie-rockband "The Basics" Met zijn soloproject "Gotye" brengt Wouter met "Making Mirrors" alweer zijn 3e album op de markt. Het nummer "Lernalilgivinalovin" van het in 2006 uitgebrachte album "Liek Draw Blood"kwam in Nederland niet verder dan de 2e plaats in de Tip Parade. In 2003 was er al het debuutalbum "Boardface". In Australie heeft hij inmiddels al diverse popprijzen en award in ontvangst mogen nemen en de kritieken zijn lovend. Naast de groostet hit van het album "Somebody That I Used To Know"staat het album ook vol met met andere heerlijke en zeer gevarieerde nummers. Funky, avant-garde, mysterieus, ballads, je vind het allemaal op "Making Mirrors". na het album een aantal keer beluisterd te hebben, heb ik absoluut geen spijt van de aankoop van mijn kaartje, wat ik eigenlijk nooti heb ;) en het lange wachten op zondag 19 februari kon beginnen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten